Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία Πεντηκοστής Ρεθύμνου

Η φωνή της Αγάπης Του στο Ρέθυμνο

Αναζήτηση

Πρόσφατα Κηρύγματα

Δαμιανάκης Γ. Ιωάννης ιζ'


Ιωάννης ιβ'


Ζαχαρίας θ' - Ματθαίος κα'

Ιστορικά

Η ιστορία του ναού από τον Μωυσή μέχρι σήμερα

solomon_temple

ΟΙ ΕΝΤΟΛΕΣ ΣΤΟΝ ΜΩΥΣΗ

Τρεις μήνες μετά την έξοδο από την Αίγυπτο, ο λαός Ισραήλ στρατοπεύδευσε στην έρημο Σινά, απέναντι από το όρος. Εκεί κάλεσε ο Θεός τον Μωυσή και του έδωσε τις εντολές Του, για να είναι ο Ισραήλ «ο εκλεκτός από πάντων των λαών...βασίλειον ιεράτευμα και έθνος άγιον» (Έξοδος ιθ:5,6). Μέσα στις εντολές που πήρε ο Μωυσής, ήταν να φτιάξει και ένα χώρο στον οποίο θα κατοικούσε  ο Θεός:

 

«Και ας κάμωσιν εις εμέ αγιαστήριον, διά να κατοικώ μεταξύ αυτών.Κατά πάντα όσα εγώ δεικνύω προς σε, κατά το παράδειγμα της σκηνής, και κατά το παράδειγμα πάντων των σκευών αυτής, ούτω θέλετε κάμει»

(Έξοδος κε:8-9),

«Και εκεί θέλει εμφανίζεσθαι εις τους υιούς Ισραήλ, και η σκηνή θέλει αγιάζεσθαι με την δόξαν μου»

(Έξοδος κθ:43).

 

Η Σκηνή του Μαρτυρίου που κατασκευάστηκε, είχε διαστάσεις περίπου 15 μ. x 5μ. και χώριζε με καταπέτασμα τα Άγια από τα Άγια των Αγίων. Μέσα στα Άγια υπήρχε η επτάφωτη λυχνία, η τράπεζα, και το χρυσό Θυσιαστήριο, και μπορούσαν να μπούν μόνο οι ιερείς, ενώ στα Άγια των Αγίων βρισκόταν η Κιβωτός της Διαθήκης που είχε μέσα τις πλάκες με τις Εντολές, και μέσα έμπαινε μόνο ο αρχιερέας μία φορά τον χρόνο. Τριγύρω από την Σκηνή του Μαρτυρίου, υπήρε η αυλή με διαστάσεις περίπου 50 μ. x 25 μ. καλυμένη με παραπετάσματα ύψους περίπου 2,5 μ, και εκεί υπήρχε ο Νιπτήρας και το χάλκινο Θυσιαστήριο (Έξοδος μ).

Η κατασκευή της Σκηνής ήταν με τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί εύκολα να μετακινείται, καθώς ο λαός προχωρούσε για την γη της επαγγελίας. Έτσι, η νεφέλη της παρουσίας του Θεού κάλυπτε την Σκηνή, και όποτε σηκωνόταν η νεφέλη, οι Ισραηλίτες μετακινούνταν, και σε όποιο σημείο σταματούσε οι νεφέλη εκέι στρατοπεύδευαν, (Αριθμοί θ:15-23). Σε κάθε νέο τόπο που στρατοπεύδευαν, τοποθετούσαν την Σκηνή στο κέντρο του στρατοπέδου, και κάθε φυλή έπερνε την θέση της γύρω από την Σκηνή, (Αριθμοί β).

 

Ο ΔΑΒΙΔ

Μετά τον θάνατο του Μωυσή, ο λαός Ισραήλ με αρχηγό τον Ιησού του Ναυή, άρχισε σιγά σιγά να κατακτάει και να κατοικεί στην γη που του είχε υποσχεθεί ο Θεός. Όλες οι φυλές έλαβαν την κληρονομία τους, και η Σκηνή του Μαρτυρίου τοποθετήθηκε στην Σηλώ. Εκεί παρέμεινε όλα τα χρόνια από την εποχή του Ιησού του Ναυή μέχρι την βασιλεία του Δαβίδ, και μαζί έμειναν και οι Λευίτες που υπηρετούσαν στην σκηνή. Όταν βασίλευσε ο Δαβίδ, μετέφερε την Κιβωτό στην Ιερουσαλήμ, και θέλησε να χτίσει Ναό για να την βάλει μέσα, όμως ο Θεός μέσω του Νάθαν του προφήτη του είπε ότι θα την χτίσει ο γιος του ο Σολομώντας.

 

«...συ θέλεις οικοδομήσει εις εμέ οίκον, διά να κατοικώ;Διότι δεν κατώκησα εν οίκω, αφ' ης ημέρας ανεβίβασα τους υιούς Ισραήλ εξ Αιγύπτου μέχρι της ημέρας ταύτης, αλλά περιηρχόμην εντός σκηνής και παραπετασμάτων. Πανταχού όπου περιεπάτησα μετά πάντων των υιών Ισραήλ, ελάλησα ποτέ προς τινά εκ των φυλών του Ισραήλ, εις τον οποίον προσέταξα να ποιμαίνη τον λαόν μου τον Ισραήλ, λέγων, Διά τι δεν ωκοδομήσατε εις εμέ οίκον κέδρινον;...Αφού πληρωθώσιν αι ημέραι σου και κοιμηθής μετά των πατέρων σου, θέλω αναστήσει μετά σε το σπέρμα σου, το οποίον θέλει εξέλθει εκ των σπλάγχνων σου, και θέλω στερεώσει την βασιλείαν αυτού,αυτός θέλει οικοδομήσει οίκον εις το όνομα μου»
(Β΄ Σαμουήλ ζ:5-7,12-13).

 

Παρά ταύτα, ο Δαβίδ δεν άφησε όλο το έργο στον γιο του, αλλά προετοίμασε το έδαφος για την οικοδομή του Ναού, Αγόρασε το αλώνιο από τον Ορνά, χώρος στον οποίο χτίστηκε ο Ναός, κατέστησε λιθοτόμους, μάζεψε χρήματα, σίδηρο και ξύλα κέδρινα, και έδωσε συμβουλές στον Σολομώντα πώς να χειριστεί το έργο (Α΄ Χρονικών κα-κβ).

 

Ο ΣΟΛΟΜΩΝΤΑΣ


481 χρόνια μετά από την έξοδο των Ισραηλιτών από την Αίγυπτο, άρχισε να οικοδομείται ο Ναός του Κυρίου. Ξεκίνησε το τέταρτο έτος της βασιλείας του Σολομώντα (960 π.Χ), και τέλειωσε ύστερα από 7 χρόνια, ενώ συνολικά ο Σολομώντας έκανε 20 χρόνια για να χτίσει τον Ναό για τον Κύριο και το παλάτι για τον εαυτό του (Ά Βασιλέων ς:38, Β΄ Χρονικών η:1). Για την κατασκευή του Ναού εργάστηκαν 80.000 υλοτόμοι, 70.000 αχθοφόροι, και 30.000 Ισραηλίτες χρησιμοποιήθηκαν για την μεταφορά κέδρων από τον Λίβανο, ενώ όλες οι πέτρες είχαν προετοιμαστεί κατάλληλα και μεταφέρονταν έτοιμες στον Ναό, με αποτέλεσμα κατά την οικοδομή να μην ακουστεί ούτε ένα χτύπημα από εργαλείο (Α΄ Βασιλέων ε:13-18,ς:7). Όταν ολοκληρώθηκε ο Ναός, η ιερείς μετέφεραν την Κιβωτό της Διαθήκης εκεί δοξάζοντας και ψάλλοντας στον Θεό, και τότε κατέβηκε η νεφέλη της παρουσίας του Θεού, με αποτέλεσμα οι ιερείς να μην μπορούν να λειτουργήσουν καθώς ο Ναός είχε γεμίσει με την δόξα του Θεού (Β΄ Χρονικών ε:7-14). Το μόνο ίσως κακό που δημιουργήθηκε από την οικοδομή του Ναού, ήταν ότι ο λαός κλήθηκε να σηκώσει ένα βαρύ οικονομικό φορτίο, μέσω της φορολογίας, κάτι που οδήγησε σε συγκρούσεις, και στο τέλος στον χωρισμό του βασιλείου στα δύο, (Α΄ Βασιλέων ιβ).

 

ΠΑΡΑΜΕΛΗΣΗ, ΛΕΗΛΑΣΙΕΣ, ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ


Ο Κύριος μίλησε στον Σολομώντα μετά την κατασκευή του Ναού, και του υποσχέθηκε ότι η παρουσία Του θα κατοικεί εκεί διαπαντός. Τον προειδοποίησε όμως ότι εάν ο Ισραήλ αποστραφεί από τον Θεό και λατρεύσει τα είδωλα, τότε και ο Θεός θα απορρίψει και τον λαό Του, και τον ναό στον οποίο επέλεξε να κατοικεί, (Α΄ Βασιλέων θ). Η αποστασία δεν άργησε να έρθει, αμέσως μετά την βασιλεία του Σολομώντα. Ο Ροβοάμ που έγινε βασιλιάς του Ιούδα και βασίλευσε στην Ιερουσαλήμ για 17 χρόνια, έπραξε πονηρά ενώπιον του Θεού, χτίζοντας αγάλματα και άλση αφιερωμένα σε ξένους θεούς. Έτσι η πρώτη λεηλασία του Ναού πραγματοποιήθηκε τον πέμπτο χρόνο της βασιλείας του Ροβοάμ, όταν ο βασιλίας της Αιγύπτου Σισάκ, επιτέθηκε στην Ιερουσαλήμ και αφέρεσε τους θυσαυρούς από τον Ναό, (Α΄ Βασιλέων ιδ:22-28). Λίγα χρόνια αργότερα, ο βασιλιάς Ασά θα αφαιρέσει όλο το αργύριο και το χρυσάφι που είχε απομείνει στον Ναό, και θα το δώσει στον βασιλιά της Συρίας για να κάνουν συνθήκη, κάτι που θα ξανακάνει αργότερα και ο βασιλιάς Ιωάς (Α΄ Βασιλέων ιε:18, Β΄Βασιλέων ιβ:17). Έτσι άρχισε η παραμέληση του Ναού, ακόμα και από τους ίδιους του ιερείς, οι οποίοι κατά την βασιλεία του Ιωάς πήραν εντολή για να επισκευάσουν τον Ναό, κάτι που αμέλησαν να κάνουν (Β΄ Βασιλέων ιβ). Το τέλος της Ιερουσαλήμ και του Ναού δεν θα αργούσε να έρθει, και προαναγγέλθηκε από τον Θεό κατά την βασιλεία του Μανασσή, ο οποίος έχτισε θυσιαστήρια ξένων θεών μέσα στον Ναό (Β΄ βασιλέων κα:10-15). Ο Ναβουχοδονόσορας ο βασιλειάς της Βαβυλώνας έμελε να είναι αυτός που θα εκπλήρωνε την οργή του Θεού. Το 597 π.Χ, αρχικά κατά την βασιλεία του Ιωακείμ και μετέπειτα του Ιωαχείν, πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ, αφαίρεσε όλους τους θυσαυρούς  του Ναού και του βασιλείου και πήρε αιχμαλώτους στην Βαβυλώνα, αφήνοντας πίσω μόνο το φτωχότερο μέρος του πληθυσμού και τον Σεδεκία βασιλιά τους. Ο Σεδεκίας όμως επαναστάτησε ενάντια στην Βαβυλώνα, με αποτέλεσμα μετά από 9 χρόνια ο Ναβουχοδονόσορας να επιστρέψει και να ξαναπολιορκήσει την Ιερουσαλήμ. Η πολιορκία κράτησε για δύο χρόνια, οι Βαβυλώνιοι υπερίσχυσαν, σκότωσαν τους υιούς του Σεδεκία μπροστά στα μάτια του και έπειτα τύφλωσαν και τον ίδιο, έκαψαν την πόλη και τον Ναό, διέλυσαν τα πολύτιμα υλικά με τα οποία είχε κατασκευαστεί ο Ναός και τα μετέφεραν στην Βαβυλώνα (Β΄Βασιλέων κε:1-17). Μόνο την Κιβωτό της Διαθήκης δεν επέτρεψε ο Κύριος να μεταφερθεί στην Βαβυλώνα. Εξαφανίστηκε, και από τότε δεν ξαναβρέθηκε ποτέ.

 

2ος ΝΑΟΣ-ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ


Η πτώση της Βαβυλώνας είχε προφητευτεί από τον προφήτη Αββακούμ. Ο Θεός τους χρησιμοποίησε για να τιμωρήσει της ασέβεια του λαού Του, και αυτοί ξεπέρασαν κάθε όριο αποδίδωντας την δύναμη αυτή στους θεούς τους (Αββακούμ α:11). Πτώση της Βαβυλώνας και επιστροφή στην Ιερουσαλήμ είχε προφητεύσει και ο Ιερεμίας (Ιερεμίας κε:12, κθ:10). Η Πέρσες κυρίευσαν την Βαβυλώνα, και πρώτος βασιλιάς έγινε ο Κύρος ο Μέγας (539 π.Χ.), του οποίου ο Κύριος διήγειρε την καρδιά ώστε να διατάξει να ανοικοδομηθεί ο Ναός στην Ιερουσαλήμ. Μάλιστα έστειλε πίσω τους θυσαυρούς και τα σκεύη που είχε αφαιρέσει από τον Ναό ο Ναβουχοδονόσορ, και το έργο ξεκίνησε με αρχηγούς τον Ζοροβάβελ και τον Ιησού, (Έσδρας α, γ:1-2). Όταν τέθηκαν τα θεμέλια, όσοι είχαν δει τον προηγούμενο Ναό έκλεγαν με δυνατούς λυγμούς, ενώ άλλοι αλλάλαζαν από χαρά, τόσο ώστε δεν μπορούσε να ξεχωρήσει κάποιος τις φωνές της χαράς από το κλάμα. Οι εχθροί του Ισραήλ κατάφεραν να σταματήσουν την ανοικοδόμηση για ένα χρονικό διάστημα, όμως τότε σηκώθηκε οι προφήτες Αγγαίος  και Ζαχαρίας οι οποίοι στήριξαν τον λαό ώστε να συνεχίσει το έργο (Έσδρας ε:1). Η ανοικοδόμηση του Ναού είχε διάρκεια  συνόλικά 21 χρόνια, και εγκαινιάστηκε το έκτο έτος της βασιλείας του Δαρείου (516 π.Χ.).

 

ΜΑΚΚΑΒΑΙΟΙ


Ο Αντίοχος ο Δ΄ ο Επιφανης, το 171 π.Χ. δολοφόνησε τον αρχιερέα Ιάσονα, και αποφάσισε να διορίζει ο ίδιος τους αρχιερείς. Το 168 π.Χ. εξαιτίας των αντιδράσεων των ευσεβών Ιουδαίων και απογοητευμένος από την αποτυχία του να εισβάλει στην Αίγυπτο, εξαπέστειλε βίαιη επίθεση κατά των ιουδαϊκών θρησκευτικών τελετών. Κατέλαβε την Ιερουσαλήμ, κατέστρεψε τα τείχη και λαφηραγώγησε και βεβήλωσε τον Ναό τελώντας θυσία στον Ολύμπιο Δία, και σταματώντας κάθε ιουδαϊκή θυσία. Ο ιερέας Ματταθίας οργάνωσε την εξέγερση εναντίων του Αντίοχου, η οποία και συνεχίστηκε από τους 7 γιούς του, και ιδιαίτερα απο τον Ιούδα τον επονομαζόμενο Μακκαβαίο, ο οποίος κατέφερε να νικήσει τον Αντίοχο και να ανακαταλάβει την Ιερουσαλήμ, ενώ ο Ναός αποκαταστάθηκε και αφιερώθηκε ξανά το 164 π.Χ.

 

2η ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ- ΠΟΜΠΗΙΟΣ


Η άνοδος της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας έφτασε πολύ γρήγορα έξω από την πορτά του Ισραήλ. Το 63 π.Χ. ο Πομπήιος μετά την κατάληψη της Συρίας πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ, την οποία και κατέλαβε σχεδόν αναίμακτα, καθώς μεγάλο μέρος του πληθυσμού δεν έφερε αντίσταση. Οι οπαδοί όμως του βασιλιά Αριστόβουλου Β΄ θέλησαν να αντισταθούν, και οχυρώθηκαν μέσα στον Ναό ο οποίος πολιορκήθηκε από τους Ρωμαίους. Η πολιορκία κράτησε τρείς μήνες, με τον Πομπήιο να κυριεύει και να καταστρέφει τον Ναό, φονεύοντας στην μάχη 12.000 Ιουδαίους.

 

3ος ΝΑΟΣ- ΗΡΩΔΗΣ Ο ΜΕΓΑΣ


Ο Ηρώδης ο Μέγας βασίλευσε στην Ιουδαία από το 37 π.Χ. εώς το 4 π.Χ. αφήνοντας μεγάλη αρχιτεκτονική κληρονομιά. Λάτρης των επιβλητικών οικοδομημάτων, έδωσε ελληνιστικό χαραχτήρα στην Ιερουσαλήμ, και ανοικοδόμησε την Σαμάρεια την οποία ονόμασε «Σεβάστεια» προς τιμήν του αυτοκράτορα Αυγούστου. Το παλάτι του Ηρώδη στην Ιερουσαλήμ, καταγράφεται ως ένα από τα μεγαλύτερα που οικοδομήθηκαν ποτέ για την προστασία ενός ατόμου, ενώ το ανάκτορο της Μασάντα το οποίο έχτισε στην δυτική ακτή της Νεκράς Θάλασσας, ήταν ένα από τα πιό απόρθητα φρούρια της εποχής.

Ο Ηρώδης δεν ήταν Ιουδαίος στην καταγωγή, ξαναέκτισε όμως τον Ναό, για να κερδίσει έτσι την εύνοια των Ιουδαίων και να τους κρατήσει υποταγμένους. Ο Ναός του Ηρώδη, ήταν ο μεγαλύτερος και ο πιο λαμπρός από τους τρείς που κατασκευάστηκαν, ξεκίνησε να χτίζεται το 19 π.Χ. και ολοκληρώθηκε το 64 μ.Χ., ενώ την εποχή του Χριστού αριθμούσε ήδη 46 οικοδομής (Ιωάννης β18-21). Το μεγαλοπρεπές αυτό οικοδόμημα κάλυπτε μία έκταση 150 στρεμάτων, με το τείχος  που το περιέβαλε να έχει μήκος 300 μέτρα, ενώ το ύψος σε κάποια σημεία του Ναού έφτανε τα 50 μέτρα.

 

ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ- ΤΙΤΟΣ


Το 66 μ.Χ. ξέσπασε η Ιουδαϊκή επανάσταση εναντίων των Ρωμαίων. Ο Νέρωνας έστειλε στην Ιουδαία τον Βεσπασιανό, ο οποίος συνοδεύμενος από τον γιο του Τίτο κινήθηκε κατά της Παλαιστίνης, κυριεύοντας τα επαναστατημένα κέντρα της Σαμάρειας και της Γαλιλαίας. Το 68 μ.Χ. που ήρθε η είδηση του θανάτου του Νέρωνα, είχε ήδη καταλάβει σχεδόν όλες τις περιοχές γύρω από την Ιερουσαλήμ, και επέστρεψε στην Ρώμη όπου ανακηρύχθηκε αυτοκράτορας. Την συνέχιση του πολέμου στην Ιουδαία ανέλαβε ο Τίτος, ο οποίος πολιόρκησε την Ιερουσαλήμ και το 70 μ.Χ. κατάφερε να περάσει τα τείχη και να κυριεύσει όλη την πόλη εκτός από τον Ναό, μέσα στον οποίο οχυρώθηκαν πολύ Ισραηλίτες. Αρχικά ο Τίτος προσπάθησε να βρει κάποια συμβιβαστική λύση ώστε να μην καταστραφεί ο Ναός, όμως η πολιορκημένοι αρνούνταν να παραδοθούν παρ?όλο που δεν είχαν καμία ελπίδα σωτηρίας. Τότε οι Ρωμαίοι έβαλαν φωτιά στον Ναό, καταστρέφοντάς τον ολοκληρωτικά. Δεν έμεινε τίποτα από το λαμπρό οικοδόμημα, παρά μόνο το οικόπεδο πάνω στο οποίο είχε χτιστεί, το οποίο και μετατράπηκε σε Ρωμαϊκό στρατόπεδο.

 

ΤΟ ΤΕΜΕΝΟΣ ΤΟΥ ΙΣΛΑΜ

Στο σημείο που κάποτε υπήρχε ο Ναός του Σολομώντα και κατοικούσε η παρουσία του Θεού, σήμερα υπάρχει ένα ισλαμικό τζαμί, το Τέμενος του Ομάρ, το οποίο κατασκεύαστηκε το 690 μ.Χ. Ο Κύριος εκπλήρωσε την προειδοποιησή πρός τον λαό Του, ότι αν Τον εγκαταλείψουν τότε θα εγκαταλείψει κι Αυτός τον τόπο που εξέλεξε να κατοικεί. «Εάν ποτέ στραφήτε απ' εμού, σεις ή τα τέκνα σας, και δεν φυλάξητε τας εντολάς μου, τα διατάγματά μου, τα οποία έθεσα έμπροσθέν σας, αλλά υπάγητε και λατρεύσητε άλλους θεούς και προσκυνήσητε αυτούς, τότε θέλω εκριζώσει τον Ισραήλ από προσώπου της γης, την οποίαν έδωκα εις αυτούς· και τον οίκον τούτον, τον οποίον ηγίασα διά το όνομά μου, θέλω απορρίψει από προσώπου μου· και ο Ισραήλ θέλει είσθαι εις παροιμίαν και εμπαιγμόν μεταξύ πάντων των λαών. Περί δε του οίκου τούτου, όστις έγεινε τόσον υψηλός, πας ο διαβαίνων πλησίον αυτού θέλει μένει έκθαμβος και θέλει κάμνει συριγμόν· και θέλουσι λέγει, Διά τι ο Κύριος έκαμεν ούτως εις την γην ταύτην και εις τον οίκον τούτον; Και θέλουσιν αποκρίνεσθαι, Επειδή εγκατέλιπον Κύριον τον Θεόν αυτών, όστις εξήγαγε τους πατέρας αυτών εκ γης Αιγύπτου, και προσεκολλήθησαν εις άλλους θεούς και προσεκύνησαν αυτούς και ελάτρευσαν αυτούς, διά τούτο ο Κύριος επέφερεν επ' αυτούς άπαν τούτο το κακόν» (Α΄ Βασιλέων θ:6-9).

Εγκυκλοπαίδεια

Ονόματα του Αγίου Πνεύματος

Πνεύμα Θεού (Γένεση α:2)
Πνεύμα Ευθές (Ψαλμός να:10)
Πνεύμα Ηγεμονικό (Ψαλμός να:2)
Πνεύμα Άγιο (Πράξεις ε:32)
Περισσότερα...